Orde de Vedas 2012

http://www.xunta.es/dog/Publicados/2012/20120118/AnuncioC3H1-090112-10808_gl.pdf

Datas 2012

Datas de interese para a SPD Neria no calendario da FGP 2012

15 de abril: Provincial Salmónidos Lance en Baio, río Grande.
28 de abril: Provincial Mar-Costa na  praia da Langosteira, Fisterra.
13 de maio Autonómico Salmónidos Lance en Ponteliñares, río Limia, Ourense.
20 de maio: Provincial Salmónidos Mosca no Couto de Verdes.
26 de maio: Open Mar-Costa Clubs, praia América, Pontevedra.
27 de maio: Open Salmónidos Lance Clubs, couto de Xinzo, río Eo, Lugo.
03 de xuño: Open Salmónidos Mosca Clubs, Santa Comba e Xallas/Beba, río Xallas.
02 de setembro: Open Mar-Costa dende rocha, Camariñas.
16 de setembro: Provincial de Embarcación Fondeada, en Ribeira.

Competicións sociais 2012

26 de febreiro: Campionato social de Embarcación Fondeada.
04 de marzo: Campionato social de Mar-Costa dende rocha no Cabo Touriñan, Muxía.
28 de abril: Campionato social de Salmónidos Lance, libre do Xallas.
16 de xuño: Campionato social Salmónidos Mosca, libre do Xallas.
14 de xullo: Campionato Social de Mar-Costa dende a Praia en Traba de Laxe.
15/22/29 de setembro: Campionato social de Reo no Couto da Ponte do Porto, río Grande.

Xornadas de coidado, mantemento e limpeza do Couto da Ponte do Porto.

21 de abril.
9 e 23 de xuño.
21 e 28 xullo.
18 de agosto.

Peche tempada 2011

Non é doado resumir unha tempada de pesca, tendo en conta que cada pescador ten a súa propia e tamén o dito de que “cada quen opina da feira según lle foi nela”. Máis aínda cando o resultado final dunha tempada depende do enfoque que se tivese feito dela, das prioridades coas que se iniciou a mesma. Se o obxectivo inicial era o de repetir vellas pescatas, poucos o acadarían. Non obstante, se o éxito da tempada estaba suxeito aos resultados acadados en competicións oficiais, seguro que os mellores en cada momento e, na súa especialidade concreta, viron as súas aspiracións colmadas. Pero para todos aqueles aos que a pesca é unha maneira máis de compartir pasión ou afición cos compañeiros e amigos, de seguro que os obxectivos se seguen cumprindo de ano en ano, poida que cada vez, cada ano, con máis acougo e sosego xa que imos valorando máis con quen ca onde pescamos.

Os nosos ríos non levan xa a auga que levaban fai uns poucos anos. As continuas captacións ao longo dos seus treitos, os aproveitamentos industriais que limitan fortemente en importantes tramos e, en algúns, casos ata ilegalmente os seus caudais deturpándoos considerablemente, non só para a pesca, senón tamén para as especies que neles, temporal ou permanentemente viven, inciden negativamente na súa calidade medioambiental e, por conseguinte na súa capacidade de manter nas mellores garantías aos exemplares piscícolas que poblan a cotío as súas augas, ou acoller ás especies anádromas ou catádromas que adoitan visitalos. Sen falarmos xa dos contínuos, e as veces (moitas veces), innecesarios obstáculos transversais que temos espallados pola rede fluvial Galega e as “tradicionais” verteduras.

Malia todo, xa estamos na ilusión da vindeira tempada coa escolla dos permisos de pesca. Este escrito é coma o adeus á tempada 2011 á que nós acabamos de porlle o peche coa tradicional comida e entrega de premios de tódalas competicións anuais. Inda que o “reporteiro” non estivo á altura do acontecemento, desta volta ímoslle perdoar, pero como se repita istooo…

A tempada 2011 foi boa, acadamos tódolos obxectivos que nos propuxéramos antes do seu comezo, en algún caso índa obtivemos mellores resultados dos inicialmente agardados, máis concretamente a nivel de competicións oficiais. En canto aos apoios, colaboracións e axudas temos moito que agradecerlles a todos, aos que nos axudaron económicamente e aos que nos cederon gratuitamente os seus locais e instalación para que puidesemos desenvolver con normalidade as nosas actividades anuais.

Os nosos agradecementos a:

Consellería do Medio Rural – Servizo de Conservación da Natureza.

Deputación da Coruña.

Concello de Vimianzo.

A Feitura SL (A Coruña)

Bar Pastoriza (Vimianzo)

Casa Ferrín (Vimianzo)

Bar O Cabazo (Ponte do Porto)

Publisoneira (Vimianzo)

novagalicia banco (Vimianzo)

Aproveito para nomear especialmente a Mon Souto polo seu proxecto para o deseño e fabricación dos nosos trofeos. Agradecementos, tamén de xeito especial, a José Leis Lema “O Parranda”, que tanto nos axudou cando empezamos con esta Sociedade de pesca e non tíñamos nin cartos nin bens. Él creu en nós e foi un dos principais alicerces para facer realidade unha utopía.  E en xeral grazas a todos aqueles que dunha ou outra maneira, fixeron e fan posible que malios momentos duros que estamos todos atravesando, poidamos seguir desenvolvendo as nosas actividades e cumprindo cos nosos compromisos.

O Presidente.

 Chucho do Volante; Terceiro en Mar-Costa dende rocha.

   

 Curra; Primeiro en Mar-Costa dende rocha.

 Jaime; Segundo en Mar-Costa dende a praia.

 Pepe do Volante; Terceiro en Mar-Costa dende a praia

 Carlos; Segundo en pesca da troita e Terceiro en pesca do reo.

 Benito; Segundo en pesca do reo.

 Angel; Campeón de reo e O PUTO AMO 2011!!

 O PARRANDA co agasallo que en recoñecemento pola súa colaboración e axuda lle entregou a Sociedade de Pesca Deportiva Neria.

Sorteo Salmón 2012 Asturias

O primeiro número para solicitar coutos de salmón en Asturias no 2012 é

                       959

De poucos cartos e mal xestionados

Nestes intres de empobrecemento e limitación de recursos, propios e alleos, privados e públicos é cando adoitamos decatarnos de algúns comportamentos pióxenos. Este feito débese, non só a pirimidina que zumegan esas condutas, que tamén, senón máis ben ao feito de que cando hai menos que repartir aceiramos a nosa vixiancia. A xestión pública, coas eivas que ten, ao ser un cometido público no que non hai estímulo de organización indivual, tampouco de competencia de métodos, nin de técnicas de xestión e control de calidade, é algo que sen excesivo risco poderíamos calificar de caótica. Máis aínda se lle engadimos a súa face clientelar e oportunista, entre algunhas outras, tan escuras e infaustas coma calquera  das nomeadas.

Se para competir con garantías de éxito en salto de altura cómpre saltar de costas, cousa que coñecemos dende o ano 1968 cando Foxbury aplicou esta técnica nas olimpiadas de México, onde acadou a medalla de ouro. E que a Administración pública é unha organización económica, (á que pertencemos por domicilio, por obriga, sen poder escoller, temos que formar parte dunha Administración pública sí ou sí),  con dereitos coactivos e responsabilidade para actuar en función dunha lexitimidade que lle corresponde, non por propiedade senón derivada dun proceso electoral, tamén o asumimos. Pero se os responsables políticos queren que o cidadán teña o sentimento de que eles e a Administración que gobernan respetan os seus dereitos e garantías, sen discriminación, a Administración non debería desenvolver a súa xestión, ou aquelas xestións que pola súa natureza poidan considerarse menores ou de menor transcendencia, de nádegas á cidadanía nin as organizacións ou asociación implicadas na materia dese momento.

Na Administración, que ten unha responsabilidade fiduciaria, podemos adiviñar doadamente que os recursos humanos son unha limitación que atinxe directamente á fasquía da xestión pública. O prolixo uso de rendas políticas e de clientelismos levan a algúns a unhas relacións de emprego estables. Máis tarde non serán botados por razóns políticas e, dificilmente, o serán por vagancia ou incompetencia manifestas xa que, evidentemente, no seu momento nin siquera se tivo en conta a súa proficuidade para o posto ou a Administración correspondente, como tampouco adoita facerse despois discriminación por rendemento ou mérito. Non obstante, a maior eiva do sector público é que, accións ou decisións individuais ou de individuos que ocupan postos chave, producen efectos nefastos para a Administración e os seus administrados  e proxectan na cidadanía unha imaxe administrativa paupérrima, provocando entre o colectivo afectado por esas accións ou decisións un forte rexeitamento cara á Administración e quen a compoñe ou goberna. Isto último séntese de maneira singular nas administracións máis pequenas (autonómicas e locais), non só por abranguer unha superficie xeográfica restrinxida, que tamén, senón máis ben por coñecernos físicamente entre nós e coñecer con maior información accións e proxectos recíprocos e a súa aplicación e desenvolvemento, puntuais ou no tempo.

Na legalididade, eficacia e eficencia da distribución de bens e axudas públicas a entidades privadas sen ánimo de lucro, deberíanse ponderar con detemento tódolos aspectos relevantes ou que teñan incidencia nos bens e intereses públicos. Deberíase ter a certeza absoluta de que os que pretenden xestionar ou ter acceso a eses bens ou axudas públicas, ademais de cumpriren coa lexislación vixente para poder optar aos mesmos, fan uso deses bens ou axudas no interese público e non no interese privado duns poucos. Un funcionamento eivado da nosa Administración, estatal ou autonómica, óllase coma algo “diferenciador” en relación a outros países da UE, xa que o cidadán sinte que dela eflúe unha tensión evidente entre legalidade e discrecionalidade. Non se entenden senón decisións e resolucións que ao mesmo tempo que achegan a uns (con intereses privados ou que benefician tan só a certos grupos) á Administración pública, alonxan a outros (con intereses públicos e abertos a tódolos cidadáns), aos que non lles queda outra que espulgar as decisións administrativas e reclamar os seus dereitos polos medios e perante os órganos que en cada caso corresponda.  Como consecuencia disto, na cidadanía, colle fondo o sentimento de que na Administración pública prevalecen as cuestións políticas ou institucionais, entre outras, ás xurídico-económicas ou de interese público.

Manuel Mouzo Méndez